Naturalis

27-28-29 augustus 2019 Aandeel in opening van Naturalis
In mei wordt het bestuur benaderd of wij mee willen doen aan de opening van Naturalis. Naturalis is een museum, instituut met 10-tallen jaren opgespaarde, opgezette dieren al dan niet prehistorisch. De verbouwing heeft 2 jaar geduurd, dus het mag wat kosten en onze vergoeding is kost(eten)- en inwoning (vrijkaarten).
In het begin zijn de reacties wat divers. Zo veel dagen, zoveel tijd en dat voor een paar staccato “ah, ah” in de tijdsduur van 30 seconden, dit wel 4 keer, me dunkt…….
Bij mij slaat het enthousiasme direct toe. Onderdeel van een spektakel, nou dan heb je mij. Uiteindelijk melden zo ‘n 29 mensen zich. Al snel is duidelijk dat we in het wit gekleed moeten zijn. Jolanda, onze grote leider, heeft de nodige overleggen met een aantal creatieve geesten en heeft gelukkig Chrissy als contactpersoon van IDTV.
Wij hebben al gauw het gerucht dat Willem-Alexander de opening doet omarmt en speculeren wie er meekomt. Maxima of één van de meiden. Naturalis is toch ook voor de jeugd!
We krijgen via Jolanda een mail toegestuurd met de muziek. Thuis oefenen. Op dinsdagavond (bloedheet buiten) samen met andere koren repetitie in een school aan de singel. Op zich al leuk en opvallend hoe wij, ons koor, al veranderd is, gedisciplineerd. Dinsdagavond dus een paar van ons hebben op het terras van een kroeg een pintje gepakt. Wat wil je, zo ’n zwoele avond.
Woensdag melden om 17.00 uur in Naturalis. We worden voorzien van en knetter roze bandje, komende 2 dagen niet afdoen. Na een veganistische maaltijd (foutje mijnerzijds) met Sander mee naar de 5e verdieping. Sander is onze “host” de komende 2 dagen en staat in contact met Chrissy. Op de etage is een koffie/theehoek. Ook hebben we een ruimte waar we kunnen chillen, wachten, omkleden en op de foto met een skelet waar we vooral van af moeten blijven! Op de achtergrond horen we band 1, band 2, orkest 1 en orkest 2 oefenen. Om een uur of 19.30 uur worden we opgeroepen klaar te staan. Ja het leven van een artiest bestaat uit veel wachten. Dan worden we door Sander naar de 7e etage geleid. Wat een gruwelijke hoogte…. En je kijkt recht naar de begane grond, waar ons publiek komt te staan. Nu is er nog een gordijn gespannen. We oefenen. Moeilijk te horen wat er 7 etages lager gebeurt. Jantien en Ciel hebben oortjes, zij kunnen aangeven wanneer in te vallen of op te letten. Na veel oefenen, wachten en met verbazing kijken naar wat de dansers doen, boven en onder ons, en het orkest waar we goed zicht op hebben, luisteren naar de sprekers en solisten zijn we om 21.00 klaar. Moe naar huis, veel moeten staan en wachten maar…….zin in morgen!
Donderdag om 14.45 uur melden bij Naturalis. In wit gekleed, zwarte broek in de tas, je weet maar nooit en zwarte schoenen aan die echt niet lekker zitten met pantysokjes. En we gaan weer wachten. Praten wat, drinken wat, vooral niet Naturalis in om te shoppen, dat mogen we niet. We oefenen weer een paar stukken en dan zijn we aan de beurt voor de grime. Iedereen krijgt lipstick, een poedertje als dit nodig is en we krijgen een spiegelbroche van een Naturalis-beest. Oké, lipstick op en diner op de begane grond. Wat een organisatie. 350 mensen te eten geven en geloof mij het was lekker. Om kwart over zeven, half acht richting 5e, klaar maken voor de opening. Het is ons allen gelukt om schoon van het diner terug te komen. We staan aan de reling op de 7e etage strak in het wit. Ik heb geappt dat ik het gevoel had matroos te zijn die op de ra (dwarslegger) van een tallmaster staat bij Sail Amsterdam. Wat een hoogte. Ik stond helemaal rechts, uitzicht op de officiële ingang. Hier staat een wit vrachtwagentje, staat die niet in de weg voor de AA-Audi? Er kijkt blijkbaar niemand naar die auto en dan ineens begint de show. Pauken, het gordijn valt de afstand wordt nog hoger. Sylvia en ik deinzen tegelijkertijd een stap naar achter, vermannen ons en schuifelen weer naar voren. De show is perfect uitgevoerd zoals de creatieve geesten dit in hun hoofd hadden. Exact 30 minuten, wij 4x 30 seconden aha-aha, geweldig, wat een spektakel! De dansers op de trappen met vlag en wimpel, koren, bands, violist, saxofonist, speakers enz.
En wat een ontlading……. Een roos, 2 vrijkaarten, een spiegelbroche en heerlijk aan de borrel. De foto met Freek lukt niet maar jàh. Het meest frappant vond ik dat ik mijzelf na 2 dagen pas realiseerde dat Willem Alexander er niet was, was ook helemaal niet aangekondigd, wij hadden dit zelf in ons hoofd gezet. We hielden ons bezig met wie hem zou begeleiden, dat hij kwam stond voor ons al vast!
Heerlijk hè, je leven nog leuker dromen………