19 januari 2020 Paradiso

Optreden tijdens de korendagen in Paradiso is altijd geweldig. De sfeer in Paradiso is altijd goed en het blijft heerlijk om een kijkje in de keuken te nemen van andere koren. Maar het is toch bovenal de locatie die de spanning doet stijgen. Het blijft eervol in deze prachtige kerk op te treden op het podium waar de groten der aarde ons al voor zijn gegaan.

Het optreden begon met weken voorpret. De repetities kregen meer focus en de puntjes op de i werden gezet. Er werd aan onze 20 minuten performance nog gesleuteld en zelfs de kleding kreeg een generale repetitie.

Even leek de laatste voorbereiding iets te hebben gejinxt. Spreken over ‘wat te doen bij uitval van onze topsolisten’ riep de situatie over ons af. Jenny bleek snipverkouden en we kregen per app de opdracht nog even een ander nummer ter vervanging in te studeren. Gelukkig bleek Jenny op tijd hersteld. Ze zong zonder spoor van ziekte prachtig én superrelaxed ons openingsnummer ‘One love’. Jantien zong samen met het koor het onbekende maar intense ‘I found’. Haar mooie stem, tezamen met de performance hebben de boodschap goed overgebracht.
Nieuw in ons repertoire was de medley van Aretha Franklin. Daar konden we al onze energie in kwijt en als vrouwenkoor hebben we bij ‘Think’ en R.E.S.P.E.C.T. duidelijk laten blijken dat wij ons mannetje staan.
Het laatste nummer was ‘Run to you’, de zaal was muisstil. We hebben begrepen dat we mensen hebben geraakt, het mooiste compliment dat je kunt krijgen als koor.

Het afgelopen jaar hebben we met Stuart heel hard gewerkt aan de performance. Niet een kunstje of een choreografie, maar met heart and soul laten zien dat we iets willen zeggen met de tekst. Dat we daar enorm in zijn gegroeid was heel duidelijk bij dit optreden.

We kijken allemaal tevreden terug. Hoewel Stuart niet aanwezig kon zijn, stonden we dankzij de deskundige en enthousiaste begeleiding van Marlous niet stuurloos voor de zaal.
Op 9 Mei kunnen we in Rotterdam weer laten zien wat we kunnen. We hopen jullie dan allemaal te zien.

Open Monumentendag 2019

15 september 2019 Open Monumentendag Stadhuis Leiden
Dit jaar doen wij weer mee met Open Monumentendag. Wij hebben al op diverse locaties gezongen, afwisselend, verrassend en leuk maar…. “Het Stadhuis van Leiden” is wel een kers op de taart. In 1926 is het Stadhuis afgebrand, de koude en het bluswater veranderde het Stadhuis in een ijspaleis. Mijn oma van vaders kant, nooit verder gereisd dan een afstand van 50 km, vond dat zij veel in haar leven had gezien en daarvan was het IJspaleis het hoogtepunt!
We zingen sinds mei in een andere outfit. Deze werd de laatste repetitie nog even onderworpen aan een Fine-tuning, nee, geen prints, te licht of kan het iets donkerder. Klein detail, lipstick op. Ook de verworven spiegeldieren van Naturalis voor degenen die deze nog in een bezit hebben graag opspelden.
Familie, vrienden en bekenden (oud koorleden) krijgen via Whatsapp een tip toegezonden, het is ook lapjesdag ….. en het werkt. Het zonnige weer was vast ook een pré.
Aan de Breestraat de trap op, voor enkelen mogelijk een déjà vue, je komt in de ontvangsthal. Veel glas en marmer. Rechtsaf is de Burgerzaal, hier treden wij op. Ook glas en marmer. Aan de akoustiek zal het niet liggen. De vleugel wordt bespeeld Luke. Stoelen voor publiek zijn allemaal bezet. Mensen zitten in de raamkozijnen. Wij krijgen van Stuart de laatste instructies. Niet te hard zingen, niet nodig en let op mij! NB: bij de 2e set heeft hij dit herhaald.
1e set Cheap thrills 2e set Bohemian rhapsodie
Run to you Some nights
Something inside Demons
One love, solo Jenny I Found, solo Jantien
Geronimo, solo Jenny African medley
Home Run to you
African medley , solo Wieneke Cheap thrills
(sikulandile/hlonolofatso/amavolo

En ja, we zingen twee nummers dubbel!
Kippenvellen over het lijf, ogen gesmeerd met traanvocht, als ik erover praat voel ik het gewoon weer hier- hand op het hart leggend en wat een spirit hebben jullie en die dirigent, hij trekt jullie mee, je ziet het gewoon! Het plezier spat er van alle kanten af. Dat zijn de opmerkingen die ik gehoord heb. Hoe groot kan een compliment zijn? Bomvol seretonines nagenieten en dinsdag a.s. nieuwsgierig naar de repetitie want we beginnen met een nieuw repertoire………

Naturalis

27-28-29 augustus 2019 Aandeel in opening van Naturalis
In mei wordt het bestuur benaderd of wij mee willen doen aan de opening van Naturalis. Naturalis is een museum, instituut met 10-tallen jaren opgespaarde, opgezette dieren al dan niet prehistorisch. De verbouwing heeft 2 jaar geduurd, dus het mag wat kosten en onze vergoeding is kost(eten)- en inwoning (vrijkaarten).
In het begin zijn de reacties wat divers. Zo veel dagen, zoveel tijd en dat voor een paar staccato “ah, ah” in de tijdsduur van 30 seconden, dit wel 4 keer, me dunkt…….
Bij mij slaat het enthousiasme direct toe. Onderdeel van een spektakel, nou dan heb je mij. Uiteindelijk melden zo ‘n 29 mensen zich. Al snel is duidelijk dat we in het wit gekleed moeten zijn. Jolanda, onze grote leider, heeft de nodige overleggen met een aantal creatieve geesten en heeft gelukkig Chrissy als contactpersoon van IDTV.
Wij hebben al gauw het gerucht dat Willem-Alexander de opening doet omarmt en speculeren wie er meekomt. Maxima of één van de meiden. Naturalis is toch ook voor de jeugd!
We krijgen via Jolanda een mail toegestuurd met de muziek. Thuis oefenen. Op dinsdagavond (bloedheet buiten) samen met andere koren repetitie in een school aan de singel. Op zich al leuk en opvallend hoe wij, ons koor, al veranderd is, gedisciplineerd. Dinsdagavond dus een paar van ons hebben op het terras van een kroeg een pintje gepakt. Wat wil je, zo ’n zwoele avond.
Woensdag melden om 17.00 uur in Naturalis. We worden voorzien van en knetter roze bandje, komende 2 dagen niet afdoen. Na een veganistische maaltijd (foutje mijnerzijds) met Sander mee naar de 5e verdieping. Sander is onze “host” de komende 2 dagen en staat in contact met Chrissy. Op de etage is een koffie/theehoek. Ook hebben we een ruimte waar we kunnen chillen, wachten, omkleden en op de foto met een skelet waar we vooral van af moeten blijven! Op de achtergrond horen we band 1, band 2, orkest 1 en orkest 2 oefenen. Om een uur of 19.30 uur worden we opgeroepen klaar te staan. Ja het leven van een artiest bestaat uit veel wachten. Dan worden we door Sander naar de 7e etage geleid. Wat een gruwelijke hoogte…. En je kijkt recht naar de begane grond, waar ons publiek komt te staan. Nu is er nog een gordijn gespannen. We oefenen. Moeilijk te horen wat er 7 etages lager gebeurt. Jantien en Ciel hebben oortjes, zij kunnen aangeven wanneer in te vallen of op te letten. Na veel oefenen, wachten en met verbazing kijken naar wat de dansers doen, boven en onder ons, en het orkest waar we goed zicht op hebben, luisteren naar de sprekers en solisten zijn we om 21.00 klaar. Moe naar huis, veel moeten staan en wachten maar…….zin in morgen!
Donderdag om 14.45 uur melden bij Naturalis. In wit gekleed, zwarte broek in de tas, je weet maar nooit en zwarte schoenen aan die echt niet lekker zitten met pantysokjes. En we gaan weer wachten. Praten wat, drinken wat, vooral niet Naturalis in om te shoppen, dat mogen we niet. We oefenen weer een paar stukken en dan zijn we aan de beurt voor de grime. Iedereen krijgt lipstick, een poedertje als dit nodig is en we krijgen een spiegelbroche van een Naturalis-beest. Oké, lipstick op en diner op de begane grond. Wat een organisatie. 350 mensen te eten geven en geloof mij het was lekker. Om kwart over zeven, half acht richting 5e, klaar maken voor de opening. Het is ons allen gelukt om schoon van het diner terug te komen. We staan aan de reling op de 7e etage strak in het wit. Ik heb geappt dat ik het gevoel had matroos te zijn die op de ra (dwarslegger) van een tallmaster staat bij Sail Amsterdam. Wat een hoogte. Ik stond helemaal rechts, uitzicht op de officiële ingang. Hier staat een wit vrachtwagentje, staat die niet in de weg voor de AA-Audi? Er kijkt blijkbaar niemand naar die auto en dan ineens begint de show. Pauken, het gordijn valt de afstand wordt nog hoger. Sylvia en ik deinzen tegelijkertijd een stap naar achter, vermannen ons en schuifelen weer naar voren. De show is perfect uitgevoerd zoals de creatieve geesten dit in hun hoofd hadden. Exact 30 minuten, wij 4x 30 seconden aha-aha, geweldig, wat een spektakel! De dansers op de trappen met vlag en wimpel, koren, bands, violist, saxofonist, speakers enz.
En wat een ontlading……. Een roos, 2 vrijkaarten, een spiegelbroche en heerlijk aan de borrel. De foto met Freek lukt niet maar jàh. Het meest frappant vond ik dat ik mijzelf na 2 dagen pas realiseerde dat Willem Alexander er niet was, was ook helemaal niet aangekondigd, wij hadden dit zelf in ons hoofd gezet. We hielden ons bezig met wie hem zou begeleiden, dat hij kwam stond voor ons al vast!
Heerlijk hè, je leven nog leuker dromen………

Waterlelie concert zondag 19 mei 2019

Zondag 19 mei Waterlelie concert.
Wat waren we blij toen we hoorden dat we dit jaar weer in het Leidse Hout een concert mochten verzorgen. De omgeving, de sfeer en de open lucht maken altijd een bijzonder feest van dit concert! Dan is het natuurlijk altijd nog even afwachten of de weergoden ons goed gezind zijn, maar we kregen in de ochtend het goede bericht; Het gaat door!
Dus verzamelden we allen op tijd en konden elkaar nog even bewonderen in onze nieuwe kledingstijl. Iedereen had zijn best gedaan en het zag er prachtig uit.
Er was een hoop publiek aanwezig, familie, vrienden kennissen en geïnteresseerden. Iedereen leek wel iemand mee te hebben genomen dus dat maakt het dan nog eens extra leuk! Na een bemoedigd praatje van Stewart, die ons vooral op het hart drukte ervan te genieten, mochten we om 14:45 het podium betreden.
We begonnen met het nummer Geronimo om gelijk wat energie te geven. Het was de eerste keer dat we dit nummer deden en dat maakt het altijd wel een beetje spannend. Vervolgens kwam het nummer Demons, prachtig, krachtig en fijn vertrouwd. Het nummer daarna, Run to you, was een nummer wat we afgelopen tijd veel geoefend hadden en we heel graag goed wilden overbrengen. Een ontzettend mooi, grotendeels a capella nummer met mooie stem harmonieën. En het ging hartstikke goed!
Met het nummer Something inside so strong komt er dan weer een hele andere energie naar boven in het koor en publiek. Het kleine groepje solisten geeft het nummer nog net wat extra’s, en iedereen genoot van de kracht van dit nummer.
Als laatste nummer van het eerste blokje deden Cheap Trills. Zingen en swingen, een heerlijk combinatie!
We hadden even 5 minuten pauze gehad om de stem te smeren en alvast even bij het publiek te horen wat ze ervan vonden natuurlijk! Die waren erg enthousiast. Dus met veel plezier gingen we het podium op voor het 2 blok.
Dat begonnen we met Some Nights. Een lekker krachtig begin, gevolgd door Home om dit gevoel nog even door te zetten.
Met de nummers Honolofatsa en Amavolovo wilden we ons enthousiasme voor de Afrikaanse muziek delen met het publiek en dat werd weer goed ontvangen. En met op de achtergrond de geweldige kreten van Jenny, was ze toch een beetje deel van ons optreden en maakte de performance helemaal af!
Met de klassieker Bohemien Rhapsody hadden we een prachtige afsluiting van ons concert. Wij hebben genoten en het publiek volgens mij ook. Hopelijk volgend jaar weer. Met grote dank weer aan Stewart en Luuk onze steun en toeverlaten!!

Optreden Paradiso 20 januari 2019